14 maart 2010

4e zondag van de veertigdagentijd
Zondag Laetare
Thema: Welkom!
Jozua: 5,9-12; Lucas: 15,1-3, 11-32

De inleiding op de viering van 14 maart 2010 zoals uitgesproken door Leen van den Bergen

Lieve vriendinnen en vrienden,

Fijn, dat wij weer bij elkaar zijn in deze, voor ons een oase, Magdalena kapel. Wij gaan samen de eucharistie ten volle met alles erop en araan - zoals we altijd al deden - vieren op deze roze kerkelijke zondag, die de naam zondag "Laetare" draagt. Laetare is het traditionele beginwoord van de intredezang. Op heel wat plaatsen in de wereld wordt het vandaag nog gezongen. Laetare! Weest blij! En dat mogen wij zijn. Vandaag gaan wij het 23ste jaar in om ons samentreffen in verbondenheid te vieren. Op zondag "Laetare" 1988 kwamen wij voor de eerste keer samen in de Mozes en Aaronkapel. Floris Michiels van Kessenich had zich daar voor ingezet. Ik zie hem nog glunderen. Het was een spannende bijeenkomst. Op een wolkje zal hij ons vandaag, met hen die hier troost gevonden hebben en overgegaan zijn naar ander leven, handenklappend toezingen. Uit dankbaarheid verhef ik hem tot de eer der altaren en haal ik hem erbij. Hij hoort erbij. Laetare, weest blij, U, allemaal, dat wij ons hier thuis blijven voelen. Zij, die er voor de eerste keer bij waren, zij, die zich later aangesloten hebben en vaak, of zo nu en dan, aanwezig waren. Zij, die hier voor de eerste keer zijn.
U, allemaal van harte welkom. Laetare!

Preek

Lieve vriendinnen en vrienden,

Er is de laatste weken heel wat gepraat, gezwegen en weggeduwd aangaande homoseksualiteit. In Den Bosch, waar ik 28 februari geweest ben, waren veel mensen, lesbo's, homo's en hetero's samengekomen. De opzet was een samenzijn als een waardige smeekbede aan de bisschop in verband met zijn irreële ideeën. Hij houdt vast aan de leer van de kerk en houdt het dagelijkse, eigentijdse, moderne leven er buiten. De woorden van de voorganger, de plebaan, waren provocerend en beledigend. Met gevolg, dat het samenzijn, dat een smeekbede had moeten zijn, veranderde in een circusachtig spektakel. Velen, zeer velen, verlieten zingend, roepend en handenklappend de kathedrale Sint Jan. Werkelijk een opstootje van jewelste. Ik ben blij het toneel aanschouwd en meegemaakt te hebben. Een paar dagen daarna is er een contact geweest tussen Henk Krol van de Gaykrant, de landelijk partijvoorzitter van de PvdA, mevrouw Plouwen, de vice-voorzitster van het landelijke COC en de plebaan. Ook al houden de bisschop en de plebaan zich aan de leer van de kerk. zij zullen lesbo's en homo's de communie niet weigeren. Zij kunnen op eigen verantwoordelijkheid te communie gaan.

Dignity is 23 jaar geleden niet zomaar opgericht. Dignity wilde een warm thuis voor ons zijn. Eduard, Abba en ik zijn vanaf de eerste bijeenkomst in de Mozes en Aaron geweest. Bij Dignity mag je voor 100% jezelf zijn. Iedereen is hier welkom en mag deelnemen aan de communie, ook al sluiten kerkelijke ambtsdragers met hun buitenwereldse diepvriesregels en voorschriften ons buiten. De grote door velen geliefde pater van Kilsdonk noemt homoseksualiteit een VONDST van de Schepper. Hij sluit lesbo's en homo's niet uit. Ik voeg daaraan toe, lieve mensen: "geniet van dit geschenk." In Den Bosch droegen wij een sticker met de tekst: "Jezus sluit niemand uit." In het Jezus-verhaal lezen wij, hoe Jezus met mensen omgaat, die door de autoriteiten van de synagogen, de farizeeën en de schriftgeleerden, werden buitengesloten.
Kijkt nog eens naar de omslag van ons, door Joop Renkers, goed verzorgd misboekje. In de evangelielezing van vandaag omarmt Jezus, in de persoon van de vader, de weggelopen zoon. Zo komen wij Jezus steeds tegen. Hij haalt Zacheus uit een boom en gaat bij hem eten. Hij maakt aan de waterput een praatje met de Samaritaanse vrouw. Hij was bevriend met Maria Magdalena. Hij gebruikte met haar en haar broer en zus de maaltijd. Tollenaars waren zijn disgenoten. Mattheus maakte hij tot zijn leerling. Jezus zou zich hier thuis voelen. Op allen drukte Hij zijn kleurrijke stempel van liefde. Hij is ons rolmodel.
Meerdere malen zingen wij in onze samenkomsten: "Ubi caritas et amor, ubi caritas Deus ibi est. Waar vriendschap is en liefde, daar is de Eeuwig Nabije." Op mij maakt iedere keer grote indruk, als wij hand in hand staan, het Onze Vader bidden en daarna te communie gaan. Dit doen wij vandaag ook weer, zoals de Israelieten in de eerste lezing op de veertiende van de maand in de avond, in de vlakte van Jericho. Wij doen dat op de veertiende van deze maand, in de kleine vlakte van de Magdalena. Lesbo's en homo's en sympathisanten, maakt een liefdevol gebruik van de heerlijke vondst van de Eeuwig Nabije: "HOMOSEKSUALITEIT".

Laetare, weest blij!!!
Amen.

Terug naar homepage Dignity