Aan alle vrienden, vriendinnen en sympathisanten
van de Stichting Dignity Nederland
Door middel van deze extra nieuwsbrief wil de Stichting Dignity Nederland jullie in kennis stellen van haar standpunt in de discussie over de "Hostierel"
We hebben ook de reactie van het WKHP toegevoegd, omdat we hun standpunt volledig onderschrijven.
Boos en Moedeloos, of toch niet?
De ophef over de weigering van een pastoor die weigert de communie uit te reiken aan een homo gaat als een storm door de pers. Natuurlijk is er niets nieuws onder de zon. De Stichting Dignity Nederland is ontstaan vanwege de moeilijke verhoudingen tussen de R.K. Kerk en praktiserende katholieken, die zich niet uit willen laten sluiten.
Bisschop A. Hurkmans van Den Bosch zegt hierover onder andere het volgende:
"De mensen moeten zelf in geweten bepalen of ze wel of niet ter communie willen gaan."
Als de bisschop verstandig was geweest had hij het daarbij gelaten.
Ieder persoon kan en moet zijn eigen verantwoordelijkheid nemen over de mate waarin hij al dan niet "in zonde leeft". Het openlijk aan de schandpaal nagelen van iemand die verondersteld wordt niet volgens de regels (van de Kerk) te leven is een middeleeuwse praktijk.
Door het weigeren van de communie heeft de pastoor getwijfeld aan het geweten van de homo’s en gemeend te mogen oordelen, dat zij "in zonde leven". Dat de pastoor juist gehandeld heeft wordt door de bisschop bevestigd, dus ook hij meent te kunnen oordelen over goed en kwaad. Ook hij meent te mogen twijfelen aan het geweten van de mensen en hen in hun Dignity, hun waardigheid te mogen aantasten.
We kunnen ons dan ook afvragen of het nu, met zoveel stappen terug door de kerk, nog zin heeft om naar Den Bosch te gaan. Zal het protest in Den Bosch niet te veel protest met 'lawaai' zijn en is dan de actie nog wel waardig. We zijn het eens met het COC en de GayKrant dat er iets moet gebeuren tegen discriminatie van de Homo’s en lesbo’s. Het inzetten van een 'politiek'/activistisch instrument in een religieuze praktijk, die voor veel mensen zeer dierbaar is en een intiem gebeuren, vinden wij echter problematisch.
Binnen de R.K. Kerk zijn er gelukkig genoeg priesters, die niet (ver)oordelen en die wel bereid zijn om mensen in hun waarde te laten. Veel homo’s worden in hun eigen parochie gewaardeerd en gerespecteerd, ook als men weet dat ze samenwonen en dus naar alle waarschijnlijkheid de homoseksualiteit "praktiseren".
Bij Dignity "vieren" we iedere maand het leven met waardigheid. Dat wil niet zeggen dat wij ons als verongelijkte homo's en lesbo's van de boze buitenwereld afzonderen met eigen rituelen. Met Dignity Eucharistie vieren betekent dat wij - homo of niet - ons welbewust zijn van onze eigen waardigheid als mens en als christen. Dit zijn we in verbondenheid met elkaar en met de Kerk van alle tijden en plaatsen. We zeggen God dank voor het leven en de liefde die Hij, zonder uitzondering, aan elk mens schenkt.
PERSVERKLARING WKHP
Tijdens de carnavalsmis in het Brabantse Reusel heeft pastoor Luc Buyens aan Prins Carnaval Gijs (den Urste') Vermeulen deelname aan de heilige communie geweigerd. Reden voor de pastoor was dat de Prins er publiekelijk een homoseksuele leefwijze op nahoudt.
Het Werkverband van Katholieke Homo-Pastores (WKHP) vindt het ontoelaatbaar dat kerkelijke ambtsdragers in de integriteit van gelovigen treden. Dat geldt ook voor de integriteit van mensen die zelf de gewetensbeslissing nemen om al dan niet aan de communie deel te nemen. Uitsluiting getuigt van gebrek aan respect en gaat in tegen het ook door de RK Kerk beleden principe van gewetensvrijheid.
Vanouds geldt de regel dat gelovigen zélf hun geweten onderzoeken alvorens deel te nemen aan de communie. Het WKHP acht een communieverbod – zoals nu feitelijk toegepast door de pastoor van Reusel – in strijd met de gastvrijheid die eigen was aan Jezus als Heer van de Kerk en in strijd met de morele traditie van de RK Kerk. Tegelijkertijd erkent het WKHP het recht van kerkelijke gezagsdragers om uit te spreken dat gelovigen die volharden in ernstige zonden – schending van mensenrechten bijvoorbeeld of geweld jegens medemensen – zichzelf buiten de gemeenschap van de kerk plaatsen. Als homoseksuele pastores bestrijden wij evenwel de opvatting dat het “praktiseren” van homoseksualiteit zondig zou zijn. De officiële kerkelijke opvatting dat homoseksualiteit “intrinsiek ongeordend” is, is naar de overtuiging en ervaring van homoseksuele katholieken – en niet alleen van hen – niet houdbaar, ja zelfs verwerpelijk. Homoseksualiteit is voor ons een vondst van de Schepper, een gave Gods. Gelukkig wordt dit door veel katholieken in Nederland zo gezien.
Dat een ambtsdrager de officiële opvatting over wat een "geordende" beleving van seksualiteit inhoudt oplegt aan een ander en hem uitsluit van de communie, zonder dat de kerkelijke leiding hem terugfluit, laat zien dat de orde van de kerk verworden is tot verstarring. En dat met carnaval – het feest waarin alle orde op zijn kop wordt gezet en waarin mensen elkaar een spiegel voorhouden en om elkaar kunnen lachen. Het is tragisch dat het kerkelijk instituut zichzelf op deze wijze als nar neerzet.
Het WKHP verenigt sinds dertig jaar homoseksuele priesters, religieuzen en anderen die pastoraal werkzaam zijn in de RK Kerk. Doel is onder meer het gesprek over (homo)seksualiteit en christelijk geloven te bevorderen en op te komen voor erkenning van de veelvormigheid van seksuele en relationele betrekkingen waarin mensen elkaar goed kunnen doen. Het WKHP heeft ongeveer 80 leden.
Werkverband van Katholieke Homo-Pastores 26 februari 2010
Terug naar homepage Dignity
|